Waar te beginnen?
Iedereen is vriendelijk, vraagt oprecht of ik het hier naar mijn zin heb, vraagt wat ik denk van Turkije, en dit alles zonder arrogantie of pretentie. Ze zijn fier op hun land. Kom nog een tas thee drinken bij ons thuis? Ja, graag. Altijd zeer interessante ontmoetingen met een Mustafa of een Ibrahim (''zeg maar Ibo''. Ik kan u mededelen dat ik 7 mustafa's ken! Ibrahim blijft steken op drie.
Op de bus werd ik aangesproken door een Turkse soldaat, die nog in Libanon samen met Belgen als blauwhelm heeft gefungeerd. Ik deed mijn best om zo trots mogelijk te kijken. Ik had een bushalte gemist, hij wou de taxi betalen. Daarna mocht ik hem altijd bellen voor op café te gaan of ergens anders, want hij heeft een auto. Voor u begint te denken, Bastijn heeft touche, weet dan dat ik na drie weken begin door te hebben hoe gretig Turken ( en vooral jongeren) Engels willen kunnen. Iemand vinden waarmee ze kunnen oefenen (praten dus) - ik word leerkracht engels - is voor hen precies een godsgeschenk. Ik praat over mezelf in hoedanigheid van mijn opleiding, niet over mijn persoon.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Vind je dat geen eerlijke uitwisseling? Zolang je tegenover elkaar duidelijk maakt wat je verwachtingen zijn in zo een relatie, zie ik geen enkel probleem. En ja, misschien groeit dat uit tot een levenslange vriendschap, maar net zoals in eigen land is dat een voorzichtig groeiproces van lange adem.
BeantwoordenVerwijderenZe noemen dit uitwisseling ,maar de turkskes
BeantwoordenVerwijderenzijn er al even goed mee dunkt me.
Pas op van die drankskes allemaal hé.
Korneelke, moest me op weg helpen om u een berichtje te kunnen sturen.
Ik hou u wel een paaseitje hoor.
Dag jongen ,tot volgende .......
Oma