Hamam

Daarnet even een bezoekje gebracht aan een Turks badhuis. Verdoken in een steegje dicht bij het oude centrum ligt de Basmanı hamamı die al sinds 1896 in bedrijf is. Wat opvalt bij het binnenstappen is het vele houtwerk en de kasten waarin propere handdoeken worden bewaard. Het hoeft geen betoog dat ik voor alle opties ging en mij deze ochtend slechts zeer beperkt heb gedouchet om toch wat meer rendement te krijgen uit het - overigens zeer vriendelijke - personeel. Na het omkleden ga je de feitelijke hamam binnen, waar je in het midden een verwarmde marmeren plaat hebt waar iedereen op ligt om eens goed uit te zweten, hierop word je ook gewassen en gemasseerd. Ter info: we waren slechts met twee, pure luxe. Rondom deze plaat hangen aan de muren overal kraantjes met warm en koud water om je te reinigen en te verfrissen. Het dak bestaat uıt een grote koepel waarin ronde gaten zijn gemaakt om het zonlicht binnen te laten vallen. Het geheel geeft een erg 'duizend-en-een-nacht'-achtige indruk, en daar houd ik wel van.

Aan elk sprookje komt een einde. Ik had nu niet bepaald een Turkse schone verwacht die me met een palmtak koelte ging toewuiven ( mannen en vrouwen zijn strikt gescheiden in een badhuis), maar een masseur met een gezegend gewicht van rond de 120 kilo was nou toch net het andere uiterste. Hij zeept je volledig in en schrobt je proper, dit gaat er allemaal vrij ruw aan toe. Het voordeel is dat er geen spatje vuil meer in mijn porieen kan zitten. De massage zelf was vrij zalig, al moet je continu uit je hoofd zetten dat het eigenlijk een man met een snor is. Achteraf word je zelfs afgedroogd en genoten we nog na met een kop thee. Een ervaring om niet vlug te vergeten.