Tepekule

Vandaag na de les Engelse literatuur besloot ik mijn haar te laten knippen, het begon echt te lang te worden. Uiteraard kon de kapper geen Engels en is mijn Turks te beperkt om te vragen om het uit te dunnen en bij te knippen. İk liet de Kuaför maar zijn gang gaan en mompelde iets van 'vanitas vanitatum'. Ach, voor 4 euro moeten we niet moeilijk doen.

Meteen daarna nam ik de bus naar Bayraklı, een district van İzmir, op een paar kilometer afstand van het centrum. Omringd door flatgebouwen en halve sloppenwijken die tegen de heuvels aan werden gebouwd ( ik gebruik het woord 'gebouwd' ruim) ligt een groene heuvel waar tussen de wijnstokken en olijfbomen restanten liggen van de oudste nederzetting te İzmir (Het oudste gebouw dateert van 900 v.C.). Niemand te zien bij het hek, ze verwachten hier duidelijk geen bezoekers gedurende de week of buiten de zomer. Uiteindelijk dan toch de verantwoordelijke gevonden die me carte blanche gaf om zelf rond te lopen. Een ongebruikelijke waarschuwing was dat ik met stenen moest gooien naar de wilde honden die er rond zwierven, indien ze me aanvielen. Que?

Onversaagd wanneer het om geschiedenis gaat begon ik rond te lopen. De plattegrond laat duidelijk rechthoekige huizen zien in de 'megaron'-stijl. De tempel van Athene is deels gerestaureerd wat wil zeggen dat ze 4 zuilen hebben rechtgezet en wat creatief zijn geweest met beton. Het zuidelijke deel van de omwalling is nog grotendeels intact en bestaat uit massieve rotsblokken.Hoe zalig het was om als enige op deze oude site rond te lopen valt moeilijk te beschrijven. Het was een onwezenlijk gevoel. Deze plek kan niet tippen aan Efeze, maar ik was behoorlijk onder de indruk. Dat het gratis was verhoogde mijn euforie nog meer natuurlijk.

Bij het afdalen naar de stadsmuur werd mijn doorgang echter versperd door een zestal honden van formaat. Ze sprongen recht en wat volgde was 10 minuten van afdreigen en mijn borstkas breder doen lijken. Met elke stap die ik richting de omwalling zette, kwamen de honden dichterbij met hun tanden ontbloot. Ondergetekende heeft toch het pleit gewonnen ondanks zijn terughoudendheid om met stenen te gooien, dit zijn hier namelijk artefacten met historische waarde. Het had nochtans niet veel gescheeld of ik zat nu met rabies. Wat doet u zoal op een maandagnamiddag?