Athena Terror Corps

Ik heb besloten mijn verslag van Griekenland op te delen in drie. Inspiratie vond ik uiteraard bij de heilige drievuldigheid maar ik was vooral gedreven door gemakzucht. In het eerste deel zal ik Athene bespreken, deel twee zal over Kreta gaan en deel drie over de nog niet gemaakte excursies naar Delphi en Mycene.

Athene is een lelijke stad, recht voor de raap. Vol met bedelaars, Afrikanen die je om de vijf minuten lastigvallen met handtassen ( hallo, ik heb dat niet nodig?), muren van krotten vol met graffiti, in het zicht van de Acropolis. Voila, alles is eruit, vanaf nu gaan we het positiever bekijken. Alle musea in Athene en Griekenland zijn gratis voor Europese studenten! Heerlijk. Ik heb er dan ook een pak gedaan met een grijns van hier tot in Seoul, mijn Koreaanse metgezel mocht wel de volle pot betalen. In het archeologisch museum liep ik Lieven Uvin tegen het lijf die op wandel was met de zesdejaars van het Sint Jozefscollege te Aalst, opmerkelijk. Een prachtcollectie, die niet moest evenaren voor het Acropolismuseum, een modern complex dat als blikvanger vijf Kariatiden (vrouwenzuilen) van het Erechteion herbergt. De acropolis zelf, ondanks het feit dat het meer op een bouwwerf lijkt dan een historische site vanwege de restauratiewerken, blijft toch het hoogtepunt, letterlijk en figuurlijk. De stoa en Romeinse agora, de tempel van Hephaistos, het Byzantijns museum en het museum van Cycladische kunst,... de lijst met aanraders is vrij lang. Zelfs de Efzones, een traditioneel Grieks eliteregiment met pompons vond ik tof om zien. Hun gemarcheer kwam me vrij *gay* over, maar kom, we zien dat door de vingers. Ze hebben het van horen zeggen hier uitgevonden...