Istanbul (2)

Deze morgen alweer vroeg uit de veren, er moest namelijk een pak gewandeld worden. We staken de Gouden Hoorn over via een brug waar een vijfhondertal vissers naast elkaar hun hobby of metier uitoefenden. Ze haalden kleine visjes boven, niet groter dan een ansjovis en blijkbaar een regionale specialiteit. Wij gingen echter verder naar de Galata-toren. Een kolos van 62 meter hoogte, gebouwd door de Byzantijnen, met een enorm panorama.

Toen we op wandel waren naar het Dolmabahce - paleis viel ons de aanwezigheid op van een leger aan politie-agenten, in volledige bewapening. In de winkelstraat met de consulaten van Nederland en Zweden schatte ik het aantal politiemannen op een kleine duizend, geen betoger te zien nochtans. Wat verder drong het door, 1 mei. We zaten opeens vast tussen duizenden socialisten en communisten van de TKP, de Turkse Communistische Partij. Bij het horen van de internationale begon mijn maag al te keren. Zo vlug mogelijk hieruit geraken was de boodschap. Ik las net online dat er 20.000 politie-agenten opgetrommeld waren voor de 200.000 demonstranten bij de orde te houden. Het ging er allemaal vredig aan toe.

Gelukkig vonden we het Dolmabahce - paleis aan de Bosporus. Een 19de-eeuwse nabootsing van Versailles, alleen een stuk kleiner. Rococo is de alomtegenwoordige stijl in dit luxueuze rustoord. Een aanrader, al vond ik topkapi wel mooier.

Daarna nog een boottocht gemaakt noordwaarts onder de brug door richting Rumeli, het kasteel dat door de Ottomanen gebouwd werd om de toegang tot de Bosporus te controleren. Byzantium was op dat moment nog net niet in hun handen gevallen.

Hier houdt ons programma voor vandaag ermee op. De Koreaan moet me wel nog een maaltijd wegens een verloren weddenschap. Uiteraard kies ik een duur restaurant.