Istanbul (slot)

De laatste dag in Istanbul, het moest er ooit van komen natuurlijk. Ons programma stelde niet veel voor omdat we de twee voorgaande dagen vrij productief waren geweest. De Grote Bazaar bleek om te beginnen gesloten. Deze oude markt is vrij berucht / bekend in Istanbul. Dan maar naar de restanten van de oude Aquaduct, die drinkwater over een afstand van ongeveer 18 kilometer transporteerde naar de stad. Er bleef niet veel meer van over, maar als je er passeert: waarom eens niet gaan kijken.

Het grootste deel van de (na)middag hebben we ons bezig gehouden met een historische wandeling, mijn opleiding en interesse indachtig. De ooit driedubbele omwalling van Constantinopel / Byzantium hebben we gevolgd van de Gouden Hoorn tot aan de Zee van Marmara. Deze fortificaties sluiten nog altijd het schiereiland af en zijn ongeveer een zestal kilometer lang. Vreemd maar charmant was het feit dat kleine boertjes tussen de muren in akkers beploegden en groeten teelden. Het maakt een aubergine zovele malen interessanter. Alweer geen toeristen te zien trouwens, die troepen allemaal samen bij de Hagia Sofia.

Stonden we aan de Zee van Marmara, viel ons de vloot van olietankers en containerschepen op. Ze worden schijnbaar expres uit het zicht gehouden van de duizenden toeristen aan de andere kant van het schiereiland. Helaas moest er nog terug worden gewandeld naar de binnenstad, waar een shuttle-bus ons ging komen oppikken. Deze voerde ons naar de autobus, waar ons een oncomfortabele busreis wachtte van een negental uur.

Deze ochtend om 6u35 aangekomen in Izmir. Deze patser slaagde er zelfs nog in om de les Engelse literatuur van 9u00 bij te wonen. Als interne motivatie zou ik een enorme wilskracht durven opgeven. Als externe een limiet aan uren die je kan spijbelen waar ik net boven zou komen te zitten, moest ik niet opgedaagd zijn deze ochtend. Er bestaan nog helden...