Nabeschouwing

Terug in België! Alhoewel het fantastisch aanvoelt om je familie en vrienden terug te zien laat ik toch voor altijd een deel van mij achter in Izmir. Letterlijk vertaalt zich dat in enkele kilo's die daar verloren zijn, figuurlijk in een vrij melodramatische omschrijving: ik heb daar de tijd van mijn leven gehad!

Excuses voor voorgaande zin, maar ik weet niet hoe ik het anders beknopt kan samen vatten. Er zijn vriendschappen gesloten voor het leven, die gepaard gingen met de belofte naar hun trouwfeest te komen. Wanneer gaat een mens anders eens naar Korea?

Waarschijnlijk ga ik ooit terug naar Izmir, ik kan me perfect vinden in de Turkse manier van leven. Misschien verbaast u dat niet.

Het zonnige weer, de palmbomen langs de boulevards,... Zaventem zette me weer met beide voeten op de grond. Het is voorbij. Ik hoop dat u genoten hebt van mijn belevenissen. Dit is ook het einde van deze blog: ik zie geen enkele zinvolle reden om deze voort te zetten in België. Hij zal wel nog even online blijven staan. U was een fijne lezer.