Gastvrijheid

Waar te beginnen?

Iedereen is vriendelijk, vraagt oprecht of ik het hier naar mijn zin heb, vraagt wat ik denk van Turkije, en dit alles zonder arrogantie of pretentie. Ze zijn fier op hun land. Kom nog een tas thee drinken bij ons thuis? Ja, graag. Altijd zeer interessante ontmoetingen met een Mustafa of een Ibrahim (''zeg maar Ibo''. Ik kan u mededelen dat ik 7 mustafa's ken! Ibrahim blijft steken op drie.

Op de bus werd ik aangesproken door een Turkse soldaat, die nog in Libanon samen met Belgen als blauwhelm heeft gefungeerd. Ik deed mijn best om zo trots mogelijk te kijken. Ik had een bushalte gemist, hij wou de taxi betalen. Daarna mocht ik hem altijd bellen voor op café te gaan of ergens anders, want hij heeft een auto. Voor u begint te denken, Bastijn heeft touche, weet dan dat ik na drie weken begin door te hebben hoe gretig Turken ( en vooral jongeren) Engels willen kunnen. Iemand vinden waarmee ze kunnen oefenen (praten dus) - ik word leerkracht engels - is voor hen precies een godsgeschenk. Ik praat over mezelf in hoedanigheid van mijn opleiding, niet over mijn persoon.

Çeşme

Dit weekend hadden de mentor-studenten voor ons een uitstap in petto naar Çeşme, de plaatselijke Lloret de mar. We moesten onze zwembroeken meenemen. Even duiding: het heeft zaterdag bijna onophoudelijk geregend. Koud is het wel niet. Ze hadden een autobusje gehuurd, en een uurtje later zaten we met zijn allen in een verwarmd zwembad naast de zee, met uiteraard het lokale gerstenat in de hand. Ondertussen regende het, een vrij unieke ervaring. Eens kort in de zee gaan duiken ( Turken zijn vrij macho en show-offs), daarna een hapje gaan eten. Die avond naar een lokale discotheek geweest, waar promo-girls op de toog begonnen te dansen. Het filmpje dat ik gemaakt heb daarvan is niet mis, en in sommige milieus misschien een collector's-item, maar ik bemerk toch iets te veel familie die mijn blog volgt. Excuses, ik ben een nette jongen.

Er zijn plannen om eens in april of mei terug te keren met alle erasmusstudenten en dan gaan we een boot huren voor een feest op zee. Het mag wel eens een keer ontspannend zijn natuurlijk, we zijn hier niet alleen om te studeren!

Het leven

Enkele observaties na ongeveer drie weken Turkije. Het verkeer is krankzinnig, men klaxoneert erop los en taxi's schieten zich overal tussen. Voetgangers steken over wanneer ze het willen, in al deze chaos heb ik nochtans nooit een accident zien gebeuren, zeer vreemd. Fietsers en brommers zijn uiterst zeldzaam, omwille van bovenstaande factoren. Ik heb nog geen enkel fietspad gezien.

Ook heeft men de vreemde gewoonte om bomen te planten in het midden van het voetpad. Decoratief zeer sterk. Nadeel is dat het voetpad soms onbegaanbaar is... maar iedereen loopt toch liever op asfalt.

Wat speelt men in Turkije op café? Backgammon, overal en alleen backgammon.

Turken zijn vriendelijke mensen, daarover meer in volgende blog.

Culinair

Het zal u misschien verbazen, maar ik heb nog niets gepost over de Turkse keuken. Bij deze een rechtzetting. İedereen kent wel de döner kebap waarvoor ganse kuddes schapen worden gedecimeerd, er is echter veel meer. En beter.

In het Gentse kan je bijvoorbeeld Turkse Pizza gaan eten ( Sleepstraat, 't sluisken) maar zowel in Gent als hier doet die in mijn ogen toch wat onder voor een echte İtaliaanse. Veel beter is dan de Lahmacun ( spreek uit 'Lammadjoen'), flinterdun gebakken brooddeeg met een wisselende 'topping'. Die halen ze met een houten spatel ter grootte van een roeiriem uit een houtoven en bieden ze je aan met de alomtegenwoordige Ayran , een drinkyoghurt met een rinse, licht gezouten smaak.

Ook zeer aan te bevelen zijn de Mezeler, die vrij vergelijkbaar zijn met de Griekse appetizers. Yoghurt met look en olijfolie, gemarineerde tomaten, gevulde aubergines,... voor elk wat wils, en uiteraard overal begeleid met een mand vers brood. Brood bakken kunnen ze wel in Turkije, en op elke straathoek is het te verkrijgen aan de standaardprijs van een halve euro per brood. Een bakker zoals wij die hebben bestaat niet echt, brood verkopen ze overal, er zijn in elke straat nog kruideniers te vinden.

Ook zeer lekker is köfte. Nog het best te vergelijken met een bitterbal van formaat, alleen minder knapperig. Het grote voordeel van köfte is dat je effectief gelooft en proeft dat er vlees in zit, een ervaring die een bitterbal me nog nooit geschonken heeft.

Over de dranken kan ik kort zijn. Efez is het lokale pilsbier en is best te pruimen. Rakı is zeer lekker, vooral in het zonnetje, maar wordt traditioneel bijna uitsluitend bij visgerechten geserveerd. Ook is de verhouding water-rakı nogal ongebalanceerd hoog waardoor Turken na een slok rakı ( waar al ijs en water is aan toegevoegd) nog een slok water drinken uit een tweede glas. Omslachtig..ach..When in Rome.

İk kan u ook met trots melden dat mijn vrees om bij het terugvliegen twee zetels nodig te hebben ipv. een, ongegrond bleek. İk verdik hier niet, al moet ik er wel bij zeggen dat ik geen Turkse desserts nuttig. De Turkse gewoonte om suiker in hun koffie en thee te kappen deed me ook denken aan een binnenvaartschip dat op de Dender door Amylum met glucose wordt gevuld, de hoeveelheden zijn extreem in mijn ogen. Daar blijf ik dus af. Volgende keer meer ervaringen.

De balans

Om toch niet de indruk te wekken dat ik op vakantie ben vond ik het tijd om eens iets te posten over schoolgerelateerde zaken. Het is hier 20 graden met een lekker briesje, maar ik dwaal af. Voorlopig weten ze nog niks van mijn stageschool dus we wachten af. De andere vakken heb ik op maandag en dinsdag, en als ik met wat handigheid mijn stagelessen daarop kan laten aansluiten ( wat in Turkije eerder regel dan uitzondering is) dan heb ik een weekend de naam waardig. Er zijn al plannen voor İstanbul en Pamukkale, meer later daarover wanneer er iets concreet is vastgelegd.

Voorts ben ik altijd wel te vinden voor een folie, zoals een blitz-reisje naar Griekenland eventueel. Het grote voordeel is dat ik dan een nieuw visum krijg aan de grens bij het terugkeren, terwijl een verlenging - ik blijf meer dan 3 maanden - minstens € 50 kost... We rekenen het na en we maken een balans op.

İmpressies

Waar te beginnen... Hoogtepunten tot nu toe waren een bezoek aan Efeze, echt schitterend, en te bedenken dat 78 % van de stad nog moet blootgelegd worden. De Agora van Smyrna ( oude naam van Izmir) en het museum van de antieke tijd moesten er bijna niet voor onderdoen. Een diner in een vrij exclusief visrestaurant naast het Hilton hotel... we kunnen niet klagen. Enkele fotos kun je terugvinden op mijn facebookpagina. Meer zal ik later uploaden. Gaat nogal moeilijk nu vanuit een internetcafe waar de plaatselijke jeugd counter-strike komt spelen.

Voor de rest tussen de 16 en 20 graden Celsius, een zeer relax onderwijssysteem en vriendelijke Turken. Wie zou er niet ontroerd raken als ze je vragen: wil je om 9u of om 11u les?

Photoshop

Gisteren ingetrokken in mijn kamer en kennis gemaakt met mijn roommate. zijn naam is Jun en hij komt uit zuid-korea. Als traditionele verwelkoming heeft hij voor mij noodles klaargemaakt. İn Korea slurpen ze dat naar binnen, een video volgt nog, het was indrukwekkend luid. Hij is naar eigen zeggen 25 in Korea maar 24 in Turkije... Ik stel me geen vragen. Zijn hobby is - ik had al een zwaar vermoeden - fotografie. Meteen werd een Nikon camera gepositioneerd op mijn profiel. Dan vraagt hij beleefd of hij een foto van mij naar zijn vriendin mag sturen en ik stem toe. Hij zet de foto op zijn laptop en opent photoshop... zeer confronterend begint hij mijn schouders hoger te trekken en mijn buik platter te maken, met een snelheid alsof hij dat bij elke foto doet. Wenen in een hoekje!

Voor de rest gewekt door de Imam die door de boxen van de Eylüp Sultan Moskee galmt, best wel aangenamer dan de nokia GSM wekker. Alleen slecht ingeslapen omdat mijn kamergenoot de thermostaat op 30 graden had gezet. Whateva...

Very good Engrish

Aangezien mijn Turks gebrekkig blijft ben ik zeer blij dat er ook een Engelstalige versie is van de website van mijn universiteit. Toch trek ik soms mijn wenkbrauwen op, bijvoorbeeld omwille van onderstaande zin, over het voorziene logement.

"Male and female students will begin to serve our country in total 261 rooms."

Come again?

Ook in het contract staan een paar regels waar ik even moest bij slikken.

Als ik iets van alcohol nuttig of bezit in mijn kamer/in het gebouw of mijn kamer niet netjes houdt ( 'tidy'& 'clean') wordt ik gesanctioneerd met 'Temporary leave'. Ai. Oftewel opteer ik voor subtiliteit, oftewel voor onthouding. Zolang niemand zich vragen stelt bij de zak aardappelen van 5 kg. onder mijn bed en de distilleerkolf met tijdelijk een goudvis in zit ik safe. Ik kan ook dadels op de markt kopen en laten gisten op fles. Maar hoogstwaarschijnlijk zal ik conformistisch zijn, en braaf regels volgen.